donderdag 9 juni 2011

Het einde van mijn grote reis

Het zit er zo goed als op, het einde van la mia avventura a Recanati. 
Vandaag was de laatste volledige dag en avond dat ik met Aurélie doorbracht. We zijn vanmiddag eentje gaan drinken, heb nog eens gewandeld in Recanati, zijn 's avonds een pizza gaan eten in La Torre Antica en daarna naar een concert op la piazza geweest. Dit laatste was in gezelschap van een mojito'tje.
Het was de allerlaatste avond samen... Nu, ik had me er veel emoties bij voorgesteld maar dat was niet het geval. Doch, het was fijn.

Toch was het niet de laatste keer dat ik Aurélie zag. Morgen is het de eerste zonnige dag sinds vijf dagen en deze zullen we samen doorbrengen op het strand. Rond 13u nemen we dan voorgoed afscheid want dan komt mijn papa in Recanati aan. En daar ben ik heel gelukkig om! Ik ben zo blij dat ik papa 'mijn' Recanati kan laten zien!
Ik ben hier in februari aangekomen met mijn mama en samen brachten we mijn eerste weekend door. Nu, in juni, breng ik mijn laatste weekend door met mijn papa en we gaan samen terug naar België. Mooi, niet?

Ondanks dat ik hier nog drie dagen zal zijn wordt dit mijn laatste blogbericht. Morgen is papa er en op mijn allerlaatste dag hier moeten we al vroeg naar de luchthaven gaan etc. Ik sta erop om mijn laatste artikel in Italië te schrijven, vandaar dat ik dit nu doe.

De laatste 4,5 maanden heb ik volledig in Italië doorgebracht. Ik ben geen enkele keer naar huis gegaan maar ik heb wel veel bezoek gekregen. Ik heb lesgegeven in lagere scholen en geassisteerd in de kleuterscholen. Dit alles was een unieke en leerrijke ervaring. Ook al had ik veel last van heimwee, ik heb heel veel geleerd.

Maar wat was er nu exact zo leerrijk aan mijn Comeniusassistentschap? Waarin ben ik gegroeid?

Allereerst heb ik dit ongelooflijk prachtige land ontdekt. Italië heeft een ongelooflijk mooie en rijke cultuur, taal en natuur. Niet enkel de steden zijn mooi maar ook (of vooral) het hele land, de gewone gebieden tussen de steden. Deze zijn niet vlak of saai. Dit zijn bergen, bomen, bossen, zee, strand, ... Italië heeft het allemaal. Ik had het geluk (en het ongeluk) om in een streek te verblijven die nog niet is 'aangetast' door toerisme. De pure Italiaanse cultuur, niet meer of minder dan dat. Natuurlijk heb ik meer steden gezien dan enkel Recanati. Geweldige ervaringen waren dit, stuk voor stuk!
Op de onderstaande kaart duidde ik de door mij bezochte steden aan:

Ik had het geluk dat mijn familie of de school me meenam naar plaatsen die buiten Le Marche gelegen waren :). Ik ben heel tevreden over wat ik heb kunnen bezichtigen op vier maanden tijd!

Uiteraard heb ik in vier maanden meer gedaan en geleerd dan gereisd.

Ik heb Engelse lessen gegeven van het derde tot vijfde leerjaar aan kinderen die deze taal amper machtig zijn. Ik heb -als leerkracht- aangevoeld dat het in een vreemde taal echt nodig is om zeer non-verbaal te werken en heel traag te praten. Ik heb de Recanatese leerkrachten getoond dat er ook anders kan worden lesgegeven dan door te roepen, met een steen op een bank te gooien, kinderen te straffen, ...
Verder heb ik geobserveerd en geholpen in de kleuterschool.
Ik leerde het onderwijssysteem in een ander land dan België kennen, wat op zich al interessant is. Toch durf ik niet zeggen dat ik veel heb bijgeleerd op het gebied van lesgeven. Spijtig genoeg, weliswaar.

Ik heb me de laatste maanden echt in de Italiaanse cultuur ingeleefd. Ik spreek het Italiaans nu vrij vlot en het voelt ongelooflijk goed aan om te converseren in deze taal. Ik vind dat echt heel fijn en ben telkens fier op mezelf.

De afgelopen maanden heb ik ook helemaal alleen gewoond. Ik heb elke dag gekookt (niet dat dat hoogstaand was ofzo, maar ik leef nog ;)), de was gedaan, gepoetst, ... Ik ben ongelooflijk fier op mezelf dat ik dat allemaal gedaan heb. Ik weet nu dat ik het kan en het zal me in de toekomst alleen maar van pas kunnen komen.
Toch was de grootste uitdaging hier niet om mijn appartement te onderhouden, maar wel om mezelf op peil te houden. Ik heb me heel vaak eenzaam gevoeld en (zeker in het begin) heb ik me heel vaak verveeld. Ik had mijn eindwerk, portfolio en ik moest hier wel lesgeven of assisteren, maar toch... Ik heb hier héél veel vrije tijd gehad. Op sommige momenten wilde ik een taxi nemen naar de luchthaven, het eerste vliegtuig nemen en alles hier achterlaten. Maar dan besef je dat dat niet kan. Dat het leven zo niet in elkaar zit. Dat je moet leren om alleen te zijn en je jezelf gelukkig moet maken. Ik heb een lange en moeizame weg afgelegd maar ik ben er geraakt. Ik ben nu perfect in staat om de hele dag niets te doen en daarmee gelukkig te zijn ook. Ik heb geleerd om alleen te zijn en mijn geluk niet enkel van anderen te laten afhangen. Ik heb geleerd om het leven te nemen zoals het komt, 'tranquilla'.

Ik heb de afgelopen maanden wel wat gedaan. Veel uitstappen, assisteren, lesgeven, ... Ik heb steeds het gevoel dat anderen dit allemaal heel spannend vinden maar ikzelf niet. Ik denk dat ik alles nog even moet laten bezinken. Eens ik thuis ben, al mijn familie en vrienden terug heb gezien en ik mijn diploma op zak heb... dan zal ik waarschijnlijk beseffen wat voor een ongelooflijke en unieke ervaring dit geweest is. Dan zal ik alle eenzaamheid en heimwee vergeten. Want zo is een mens, enkel de goede zaken onthoud je.
Gelukkig maar.

Van mijn Comeniusassistentschap in Recanati (Le Marche, Italië) wil ik onthouden dat ik alleen heb gewoond, Italiaans heb geleerd, me geïntegreerd heb in de cultuur van dit kleine dorp, ik heb lesgegeven in een andere taal dan mijn moedertaal nl. het Engels, dat ik nieuwe mensen heb leren kennen en vooral dat ik mezelf heb ontdekt.

Ciao Recanati <3. Grazie per tutto. Era un'esperienza unica! Ci vediamo l'anno prossimo quando sono qui per una piccola vacanza.


Arrivederci a tutti...

3 opmerkingen:

  1. Nog zeer veel plezier toegewenst met Papa!
    Geniet ervan!
    En daarna.. ben je terug thuis :D

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nathalie,
    Ik ben echt blij dat ik samen met jou het Italië-avontuur heb kunnen afsluiten. Je hebt het in mijn ogen ook fantastisch gedaan.In het begin was er de taalbarrière,de eenzaamheid ,je mama steeds terug zien vertrekken maar ook de vriendschappen die je daar hebt gesloten, Je vriend(en) en familie die op bezoek zijn geweest alsook je pedagogische ervaring (zowel de positieve als de negatieve) die je daar hebt opgedaan zijn zeker voor jou een levensles geweest, waardoor je eens te meer bent gaan nadenken over de normen en waarden des levens.
    Dit zijn dingen die je nooit zult vergeten.
    Ik ben terecht fier op je
    Papa

    BeantwoordenVerwijderen