woensdag 1 juni 2011

Afscheid nemen...

Het is zover, het afscheid nemen is begonnen!

De afgelopen weken wilde ik zo graag naar huis gaan. Zo'n heimwee, ongelooflijk. En ik wil nog altijd naar huis gaan, alleen is die heimwee gelukkig verdwenen. Maar ik wil graag terug naar mijn familie, mijn vrienden, mijn eigen omgeving, ...
En dat zal ik volgende week zondag allemaal terug hebben!

Maar het klinkt wel 'snel'... la settimana prossima...
Omdat ik in acht scholen sta/stond, het morgen een feestdag is en omdat het schooljaar in de lagere school eindigt op woensdag 8 juni, moet ik nu al van verschillende klassen afscheid nemen.
Niet dat ik hier eeuwig zou willen blijven, maar het afscheid nemen voelt toch vreemd aan. Net nu ik de leerlingen, de kleuters en de leerkrachten ken, ga ik terug naar huis. En ik besef dat ik niet alleen afscheid moet nemen van de mensen, maar ook van het dorp. Van la piazza, onze favoriete wijnbar, van Aurélie, mijn appartement, ... Tutto...

Dubbel gevoel. Ik ben blij dat ik naar huis ga volgende week maar langs de andere kant heb ik hier wel vier maanden gewoond, ken ik de mensen ondertussen, praat ik relatief vlot Italiaans, ...

Wat er ook van zij, ik maak er nog geweldige dagen van! Dit weekend wordt fijn, ik ga nog veel terrasjes doen, naar het strand, ... En volop van Aurélie haar gezelschap genieten! Want ook haar zie ik volgende week misschien voor het laatst. Dat terwijl ze toch deze hele periode mijn steun en toeverlaat was.

Ik ga hier nog volop van genieten en daarna met zeer veel plezier terug naar huis keren!

1 opmerking:

  1. Doe de groeten aan Aurélie; zo te horen is ze een waardige surrogaatVeerle geweest het afgelopen halfjaar ;-)
    Ik vind t knap dat je met zo weinig gevoelens van spijt afscheid kan nemen; ik zou t je niet nadoen!

    BeantwoordenVerwijderen